Sweet Moments

Başarı...Fatih Akın...

60’ ıncı Cannes Film Festivalinde "Altın Palmiye" için yarışan yönetmen Fatih Akın’ ın "Yaşamın Kıyısında" filmi ile "En İyi Senaryo" ödülünü aldı. Akın dün de Kiliseler Birliği’nin "2007 Ekümenik Jüri Ödülü" ne layık görülerek festivalin ilk ödülünü almıştı.

Fatih Akın' ın 5. uzun metraj filmi olan YAŞAMIN KIYISINDA-THE EDGE OF HEAVEN (AUF DER ANDEREN SEITE), Nurgül Yeşilçay, Baki Davrak ve Tuncel Kurtiz başrolleri paylaşıyor. Filmin dünya gösterimi 2007 Cannes Film Festivali' nde yapıldı ve Ekim 2007 tarihinde Türkiye ve Almanya' da aynı anda gösterime girecek.

60. Cannes Film Festivali, dün akşam düzenlenen ödül töreniyle sona erdi. Festivalde, en büyük ödül olan Altın Palmiye' yi, Romanyalı yönetmen Christian Mungiu' nun, komünist rejim döneminde kaçak kürtajı anlatan "4 ay, 3 hafta, 2 gün" isimli filmi kazandı.

Fatih Akın yeni filmi hakkında, "Yaşamın Kıyısında bana göre Duvara Karşı' nın ( Gegen die Wand) felsefi ve politik anlamda devamıdır. Duvara Karşı' nın çekimleri bittiğinde 29 yaşımdaydım, bugün 32 yaşımdayım ve bir oğlum var. Cannes Film Festivali' nde jüri üyeliği yaptım, dünyayı filmimle gezdim ve şimdi işlemek istediğim bir çok şey yaşadım ve gördüm. Yaşamın Kıyısında son 3 yılın izlenimlerini konu alıyor. Dünya politikasında olanları, 11 Eylül 2001 ve bundan sonra oluşan dünyayı saran korkudan Türkiye' nin Avrupa birliğine katılması tartışmalarına kadar olanları kendi tarzımla ele alıyorum" diyor.

Fatih Akın' ın 2003 yapımı "DUVARA KARŞI-GEGEN DIE WAND" adlı filmi de Berlin Film Festivali' nde Altın Ayı ve Alman Ve Avrupa Filmleri Festivali' nde En İyi Film ödülünü kazanmıştır.

Fatih Akın 1973' de Hamburg' da doğdu. Hamburg Güzel Sanatlar Akademisi' nde, Görsel İletişim bölümünde öğrenciyken 1995' de ilk kısa filmi olan "SENSİN - DU BIST ES!�" i yazdı ve yönetti ve bu filmiyle Hamburg Uluslararası Kısa film Festivali' nde izleyici ödülünü aldı.1996' da "WEED- GETUERKT" ü çekti. İlk uzun metraj filmi "KISA VE ACISIZ-KURZ UND SCHMERZLOS",1998 yılında Locarno' da Leopar ve Bavyera' da En iyi Genç Yönetmen ödüllerini aldı.

Ülkemizin dış dünyada tanıtımı için de büyük rol oynayan bu genç yönetmeni, kazandığı başarılardan dolayı tebrik ediyor ve "Yaşamın Kıyısında" ' yı izlemeyi dört gözle bekliyorum...

Avrupa Yakası

Tühh yine kaçtı, ahh şu Almanca dersi ne diye çarşamba günleri sanki...

Tüm bu serzenişler Google Video' da Avrupa Yakasının tüm bölümlerinin hiç kesintisiz, hem de çok iyi kalite ile yayımlandığını keşfetmeden önceydi.

Tek yapmanız gereken Google Video' ya gidip, izlemek istediğiniz bölümü yazarak mesela "Avrupa Yakası 112", en uzun çekimi bulmak (bazıları sadece 10, 20 dakikalık çekimler)...

Bizim favorimiz 113 Sevgililer Günü bölümü, hele ki o kalp pastalı Burhan-Makbule diyoloğu yok mu...

Her izleyişimizde ayrı bir gülüyoruz, kaçıranlara duyrulur...

Aynı Dili Konuşabilmek...

Kendisini, her yönden gelişmiş ve ilerlemiş gören insanoğlu, göğün en yükseklerine ulaşma, Tanrı'yı görme, cennete varma arzusu ile birleşerek, 'Babil Kulesi - 100 metre, 7 katlı bir ziggurat şeklinde', olarak adlandırılan. göğe doğru yükselen bir yapı inşa etmeye başlarlar. Bu kibirlerinden dolayı öfkelenen Tanrı, bu insanları cezalandırmak için, aynı dili konuşabilme özelliklerini yok eder ve her birine ayrı bir lisan verir. Artık birbirleriyle iletişim sağlayamayan insanlar kule yapımını bırakmak zorunda kalırlar. Anlaşamamazlık zamanla sevgisizlik ve huzursuzluğu da beraberinde getirince dünyanın dört bir tarafına dağılırlar. İşte bu Babil efsanesi...

21 Gram filmi ile en iyi yönetmen de dahil olmak üzere toplam 20 ödül sahibi, Meksikalı yönetmen  Alejandro González Iñárritu "Babel" filmi için; "Gerçekte sınırlamalar insanın, kendi iç dünyasında yaşadığı düşüncelerdir. Mutluluğumuzu oluşturan şeyler toplumsal yapıya göre değişkenlik gösterirken, çaresizlik içinde ise hepimiz din, dil, ırk farketmeksizin aynı duyguları yaşıyoruz. Babil, bizi ayıran değil, bizi birleştiren duygular üzerine bir film oldu" diyor.

Film de, yaşadığı toplum tarafından, diğer toplum bireyleri hakkkında empoze edilen düşünceler yüzünden kültürel iletişimsizlik yaşamak, aynı dili konuşup, aynı evrensel yapıya sahip insanların, birbirlerini anlayamama sorununu işlenmektedir.

Ben çok etkilendim ve sinema salonundan "mutlaka bir kez daha izlemeliyim" diyerek ayrıldım, Babel' i mutlaka izlenmenizi öneririm. Şimdiden iyi seyirler...

Filmin bugüne kadar aldığı ödüller;

64. Altın Küre Ödülleri

• En iyi film (Drama)

2006 Cannes Film Festivali

• En İyi Yönetmen Ödülü
• Jüri Özel Ödülü (Ekümenik)
• Teknik Büyük Ödül (Kurgu)

Palm Springs Uluslararası Film Festivali

• En iyi film
• En iyi yönetmen

Babel...

"Babel" filmi üzerine yazılacak çok şey var ama öncesinde biraz olsun oralar nasılmış Can Dündar' ın kaleminden okuyalım...

Sahra Çölü'nde bir bayram

Geçen bayram, Atlas dağlarından geçip palmiye ormanlarına uzandım, taş çölünden Sahra'ya vardım. Ruh kovan pencereleri, miskin kobraları, çöl güllerini ve bülbüllerini gördüm. Bir "hayal"di gölgem, o hayalin peşine düştüm

Hollywood'un lanetli ülkesi Fas... Bowles "Çölde Çay"da insan ruhunun ıssızlığını anlatmak için Sahra Çölü'nü seçmişti; tabii romanı filme çeken Bertolucci de... Meksikalı yönetmen İnarritu da yeni filmi "Babil"i Fas'ta çekti. Filmi görenler Fas'a bir daha zor giderler. Ama film bende ters tepki yaptı.
Yılbaşında harika bir ekiple Sahra yoluna koyuldum. Tam da "Babil"in çekildiği kasabadan geçtim; tembel yılanların, çöl güllerinin, fosil satıcılarının arasından, Atlas Dağları'na çıktım, taş çöllerinden, palmiye ormanlarından geçip Sahra'ya ulaştım.
Kentten uzaklaştıkça kendime yaklaştım.

MARAKEŞ

Kırmızı şehirde...
Fas Türkiye'ye sadece 3,5 saatlik mesafede ve kışın 21 derece...
Akdeniz güneşi tatlı tatlı ısıtıyor bedeninizi... Ama uzaktan Atlas dağlarının karı görünüyor.
Her kentin bir rengi var burada...
Deniz kenarındaki Agadir beyaz; Marakeş ise kırmızı... Toprak bazen pembeye, bazen gül kurusuna çalıyor. Bunun nedeni topraktaki demirin oksitlenmesi; ama bu kırmızılığın asırlarca burada dökülen kanlardan miras kaldığına inanan da çok.
Toprağın rengi toprak evlerin de rengi olmuş; başka renk yasak... Yol boylarında narenciye ağaçları coşmuş.
Medina çarşısı bayram durgunluğunda... Cemaa el-Fna meydanı da öyle... Izgaradaki kurbanlıkların dumanının ardından yılan oynatıcıların davul zurna sesleri geliyor. Gün boyu turistlere kolye olmaktan solucanlaşmış yılanlar, zurnaya boyun uzatmaktan bitap düşmüş kobralar ve Berberi satıcılarla tam bir ortaçağ manzarası...
Ülkenin her köşesinde aynı fotoğrafı asılı duran Fas Kralı Muhammed televizyonda canlı yayınlanan bitmek bilmez bir seremonide, bayram kutlamalarına gelenlere elini öptürüyor.
Sadece Marakeş'te kalırsanız buranın hali vakti yerinde bir eski Fransız sömürgesi olduğunu sanabilirsiniz. Çünkü turistler için olağanüstü bir dekor yaratılmış. Oteller güzel, yemekler leziz, trafik yok, alışveriş çok.
Bir zamanlar "uçmaya" gelen hippilerin diyarı, şimdi Avrupa jet-setini ağırlıyor.
Kartvizitinde "Fas direktörü" yazan Necati Ünlü, sadece turizm şirketi Marmara'nın değil, tüm Fas'ın direktörü gibi muamele görüyor; girdiğimiz her mekanın kapıları ona ardınca açılıyor.
İşte Bill Gates'in hafta sonları tenis oynadığı 40 odalı Amanjena oteli. Geceliği 2 bin dolar. İşte Brad Pitt-Angelina Jolie çiftinin villası. İşte Marsilyalı bir Ermeninin işlettiği lüks kulüp Jad Mahal.
İçeride Tina Turner gırtlaklı bir genç kız rock şarkıları söylüyor; sonra geceyarısı sahne alan bir Brezilya revüsü, sambayla Kuzey Afrika ortamına Latin rüzgarları serpiştiriyor.
Bayram nedeniyle Faslılara alkol yasağı var; dayanamayanlar turistlerden aracılık rica ediyorlar.
Ama bütün bunlar Marakeş'in sadece dekoru... Geceyarısı klüpten çıkıp birkaç kilometre ötede (bizdeki işkembeciye karşılık gelen) bir fasulyeciye uğramanız tavsiye olunur. Ahşap taslarda ekmek banarak yenen fasulyeden artanlara konabilmek için kenarda bekleyenler, sizi Marakeş'in öbür yüzüyle tanıştıracak.
Kral'ın lüks sarayları ile gece fasulye artıklarıyla beslenenler arasındaki uçurum sizi kasıyorsa Marakeş'i terk edip kıtanın içlerine, çöle, Cezayir'e doğru uzanmanızı tavsiye ederim.
Biz öyle yaptık. Bir minibüsle Berberiler diyarına direksiyon kırıp gerçek Fas'ı keşfe çıktık.

Babil'in tapınağında...

Yol, kobra gibi kıvranarak tırmanıyor 2250 metrelik Atlas Dağları'na...
İki yanımız kaktüs ağaçları...
Yol boyu Atlas'ın zirvelerinden koparılmış volkanik taşlar satan Berberiler...
Romalılardan kendilerinden olmayan yerli Kuzey Afrikalılara "barbar" dermiş. İsmini oradan alan Berberiler 14 asırdır Araplarla beraberler, ama hala kukuletalı uzun giysileri, "be"si "re"si bol dilleri, dikdörtgen minareli camileri ile Araplardan ayrılıyorlar.
Yoksul köylerden geçiyoruz.
Köylerde toprak rengi dar sokaklar...
Sokaklarda içe dönük insanlar gibi penceresiz evler; dışarıdan bakınca duvar; içeride geniş avlulu sereserpe bir yaşam var.
Gözsüz evlerinden dolayı "Kör mimari" denilen bu yapılaşmanın nedeni, mekanı yazın çöl sıcağından, kum fırtınalarından korumak...
Tek tük pencereler beyaz boyayla çerçevelenmiş; ev sakinlerini kötü ruhlardan korumak için...

Babil'in anavatanı
Fas, yapay kabuğunu deldikçe bir kuartz taşı gibi içini açıyor bize; gerçek ışıltısını, kültürel zenginliğini ortaya seriyor.
Berberi köylerinden geçiyoruz. Başımızdaki "Rezza" denen poşular bizi önce kızgın güneşten, sonra karlı dağ zirvelerinin soğuğundan koruyor.
Tazarin köyündeyiz. Burası "Babil" filminin çekildiği köy... Çöl yakın... Kasaba meydanı hareketli; kadınsız çarşıda koyun derileri satılıyor.
Bana Arapça "Can"a karşılık gelen "Fuad" ismini takan, Dilek'e ise "Temenni" diye seslenen mihmandarımız Raşid, filmi görmemiş henüz... Ama Brad Pitt'in film için bir koruma ordusuyla geldiğini anlatıyor; oysa çevrede kendisini tanıyan kimse çıkmamış; o yüzden rahat çalışmışlar.
İnnaritu Faslı oyuncuları "fazla bakımlı ve düzgün" bulunca filmde kasaba halkını oynatmış. Hayatlarında hiç kamera görmemiş kasabalılar harika rol yapmışlar.
Raşid'e filmdeki mihmandarın Amerikalılara insanlık dersi vererek  kimin gerçek "barbar" olduğunu ortaya koyduğunu söylüyorum.
Gülümsüyor.

Palmiye ormanı
Atlas dağlarını aşınca taş çölü başlıyor.
Artık (sessiz yer anlamına gelen) Ourzazate yolundayız.
Çevrede sadece taş tezgahları başında pinekleyen ve bitkin yılanlarıyla fotoğraf çektirmeye gelecek turist bekleyen Berberiler var.
Bir tepeyi aşınca aniden Fas'ın en büyük palmiye ormanı başlıyor.
Az ileride, "Cennetin Krallığı", "Büyük İskender" gibi filmlerin çekildiği Ait Ben Haddou 11. yüzyıldan kalma dekoruyla gözkamaştırıyor.
Çöl ve palmiye ormanı içindeki bu makyajsız güzellik, Hollywood'a eşsiz bir doğal plato sunuyor. Faslılar da bunu değerlendirip az ileriye bir film seti kurmuşlar. Cennetin Krallığı'nın Kudüs sahneleri burada çekilmiş. Biz geçerken atlılar Kleopatra filminin çekiminden dönüyorlardı.

Çölde akşam
Çöl gülleri açmış.
i-pod'umda Sting'in "Desert Rose"u  çalıyor.
Ve minibüsümüz karlı dağları arkada bırakıp, çöle doğru gidiyor.
Güneş uykuya çekiliyor ağır ağır... Dağlarda turuncu katmerleniyor.
Gölgeler uzuyor. Toprağın ateşi önce göğe, oradan da nehre vuruyor. Kumdan bir tuval üzerinde Kuzey Afrika'nın renk cümbüşü başlıyor.
Güneş nöbeti aya devreder etmez, sabırsız bir ayaz sökün ediyor.
Dolunay ışığında palmiye ormanlarının içinden çıkıveren cübbeli Berberi erkekler ve peçeli kadınlar, ürkütücü bir hal alıyor.
Kanun eşliğinde kuskus yemenin vakti şimdi...

Sahrada hayal

Sabah Risanni'de minibüsten iniyoruz. Burası yolun sonu... Asfalt bitiyor.
Avucun içinde tül gibi kımıldayan pudramsı bir kum, bizi çölle tanıştırıyor.
Rüzgardan buruşmuş teniyle uçsuz bucaksız Sahra başlıyor.
Bundan sonrası çöl aracı olarak kullanılan 4x4 jeep'lerle gidilecek.
Bir süre sonra onlar da ilerleyemez oluyor. Kafilemizi develer devralıyor.
Birbirine bağlı ikili eşler halinde yorgun develer, ağır adımlarla çöl dağlarının tepesine tırmanıyor.
Ekip şefi Tunç, altındaki huysuz genci rodeocu edasıyla dizginliyor; Ege'yle bizim altımızdaki ise rahvan gidiyor.
Bir süre sonra develer de tırmanamaz olunca inip son tepeye kendimiz tırmanıyoruz.
Atlas dağlarının rüzgarı çölün tenindeki yılan izlerini süpürüyor.
Gün batımını yakalıyoruz.
Ufukta kanaya kayaya çekiliyor güneş... Ense kökümüzde yaman bir dolunay onunla rekabete yükseliyor.
Eşsiz bir med-cezir manzarası...
Az sonra kıl çadırların ortasında çorba, limonlu tavuk ve sebzeli kuskustan oluşan yemek geliyor. Isı 25 dereceden, eksi 5'e düşmüş durumda...
Berberiler, çadırların ortasındaki büyücek ateşin başında tamtamlar ve zillerle Afrika dansları yapıyor.
Sonra jeneratör susuyor; ışıklar sönüyor. Ekip, sert yer yataklarında 3 battaniye altında uykuya çekiliyor.
Çölde dolunay sessizliğinin zamanı şimdi... "Gece güneşi", sarı kumları Mars fotoğrafları gibi gerçeküstü bir kızıllığa boyuyor.
Al bir pelerine bürünen ve gelgitleriyle büyüleyen mesafeli, sessiz bir kadın gibi, dolunayda çöl...
Baktıkça içine çeken, yaklaştıkça koynuna gömen ve kapılıp gidenleri yok eden bir cazibe...
Gündüz ateşli, gece soğuk...
Tehlikeli, ama alabildiğine güzel...

Hayale yolculuk
Sabahın çalar saati bendirler...
Saat 6... Karanlık.. Ayaz....
Önce develer uyanıyor, sonra kendini paralarcasına öten bülbüller...
Soğuktan taşlaşmış bedenler, naneli çay ve gözlemeyle ayılıyor.
Derken güneş gelip ışıktan bir örtü seriyor donmuş toprağın üstüne; onu çöle döndürüyor yeniden...
Şimdi dönüş yolunda bu kez güneşi toza bulayarak batıya yöneliyoruz; önümüzde uzun gölgeler, aklımızda güzelim anılarla..
Arapça "gölge"ye "hayal" deniyor.
Hayalimiz düşüyor önümüze... bir hayalin peşine takılıp gidiyoruz...

not: Can Dündar'ın Milliyet Gazetesindeki köşesinden alınmıştır...

American Dreamz ve Popstar

Düsseldorf' taki sinemalarda malesef orjinal versiyon film izleyemiyorsunuz; tüm filmler Almanca dublaj şeklinde. Sadece bir sinema salonu, filmlerin orjinal versiyonlarını getiriyor yani daha kolay anlayabildiğimiz ingilizce versiyonlarını:) Fakat öyle her filmi bulmanız da mümkün değil seçenekler oldukça kısıtlı, yani burda sinema keyfi yapmak baya zor.

Ama dün biz bir arkadaşımla sinema keyfi yaptık, seçtiğimiz film de "American Dreamz"' di. Filmin enteresan afişi, başarılı yönetmeni ya da işlenen konu bir tarafa dürüst olalım bizi bu filmi seçmemiz konusunda ilk cezbeden Hugh Grant' in başrolde olmasıydı:)

Sadece Amerika' da değil son zamanlarda ülkemizde de oldukça popüler olan Popstar, Star Avı gibi yeni yetenekleri keşfedip, star! yaratma  programları, filmde çok güzel bir şekilde ele alınmış. Popüler kültürün halka nasıl hükmettiğini filmde açıkça görüyoruz. Aslına bakarsanız oldukça cesur bir film, tüm bunları açıkça anlattığı, gözler önüne serdiği için. Yani bir bakıma kendi ekmeğini baltalıyor. Ayrıca Amerikan başkanı Geroge W. Bush' un genel tutumu ve Dick Cheney ile olan ilişkileri de mizahi bir şekilde anlatılmış.

Amerikadaki Pop Idol adlı programın formatında yapılan Turkiye Popstar' dan bugüne kadar kimler geldi kimler geçti...Kaçını hatırlıyoruz, kaçı gerçekten "Star" olup milyonları şarkıları ile peşinden koşturdu...

Ama bir ümittir insanı yaşatan, birçok genç insan meşhur olabilmek umuduyla Türkiye' nin hatta Avrupanın birçok şehrinde yapılan elemelere katılıyor, şansları yaver giderse - eğer sesten öteye çarpıcı kişilikleri, bir hikayeleri, raytingleri etkileyecek bir özellikleri varsa - finalist oluyorlar, çoğumuz haftasonu gecelerinde onları TV karşısında izleyip belki de oy veriyoruz ve ani bir şekilde popüler oluyorlar ve de aynı hızla da yok oluyorlar... Bir çırpıda tüketip yeni sezon elemelerini, star adaylarını, yarışmasını bekliyoruz dört gözle...

1980' lerin Unkapanı, plakçılar, kasetçiler çarşısı şimdi TV ekranlarında canlı canlı gözümüzün önünde. Artık orda şansını deniyor meşhur olma umudu taşıyan genç sesler...Renkli kişiliklerden kurulu bir jüri karşısında yeteneklerini sergileyip, meşhur olma yolunda ilerlemek istiyorlar...Ve her ne kadar sevilseler, beğenilseler de sonları genelde hayal kırıklığı...

Bence birileri bu işe bir dur demeli, genç insanlar sahte dünyalardan çok gerçekle yüzleşmeli...Eğer hakketen yetenekleri varsa da bu tarz programların malzemesi olmak yerine bu işin okullarına gitmeye ya da bu konuda eğitim almaya teşvik edilmeli...Bu noktada bir kanalımızda süren dans yarışmasını takdir ediyorum çünkü yarışmanın birincisine verilen ödül, dans eğitimi.

Sanırım burda ahkam kesmek boşuna, yaşadığımız dünya popülist ve pop kültürü bu tarz yarışmaları destekleyecektir. Starlarını hergün hızla yaratıp hızla tüketecektir. Bu kültür, biz ne yapsak da yandaş bulacaktır. Naçizane kişisel düşüncemi paylaşmak istedim.

Umarım ben de yandaş bulurum ve eminim benim gibi düşünenler de var, hem de hiç az değil...

Tatlı anlarla dolu bir haftasonu diliyorum...

Birkaç Web Sitesi, Birkaç Film...

İnternette surf yapmayı sevenlerden misiniz, her daim değişik siteleri keşfetmek hoşunuza mı gidiyor?

Size oldukça kullanışlı bir browser plug-in' den bahsedeceğim, internet ortamlarında, değişik sitelerde gezinme aracı;  Stumbleupon. Aynen televizyon kumandanızda zap yapıyor gibi bir anda birçok değişik siteye ulaşabiliyorsunuz. İnternetle ilgili Google' dan sonraki en büyük icat diye tanımlanmış:)

Bu tanım da ekşi sözlükten; yeni ilginç site bulamamaktan şikayet eden sörf bağımlılarına ilaç gibi gelecek bir servis...Toolbar olarak yüklüyorsunuz, kayıt olurken ilgi alanlarınızı belirtiyorsunuz, size o konular hakkında başkalarının tavsiye ettiği siteleri çıkarıyor. Ve güzel tarafı siz de aynı biçimde tavsiyelerde bulunuyorsunuz ve böylece ilgi alanlarınıza ait en popüler sitelere ulaşma şansınız artıyor. Fakat Stumbleupon İnternet Explorer ile çalışmıyor sadece Mozilla Firefox altından kullanılabiliyor ki ben onu kullanıyorum ve de çok memnunum.

İşte stumbleupon ile bulduğum ve direk favorilerime eklediğim bir site, online dergi ama öyle azıcık sayfası olan türlerden değil baya baya dolu bir dergi; Derggi. Umarım siz de beğenirsiniz.

Ve sonunda "Memoirs of a Geisha" ' yı izledik. Beni tüm o harika görüntüler, müzikler, kıyafetler, oyuncular dışında filmin baş kahramanı, unutulmaz Geisha Sayuri ya da dünyaya masmavi masum gözlerle bakan Chiyo' nun şu sözleri yakaladı işte o sözlerle herşeyi özetledi, geçmişini, bugününü ve geleceğini...

You cannot say to the sun, "More sun." Or to the rain, "Less rain." To a man, geisha can only be half a wife. We are the wives of nightfall. And yet, to learn kindness after so much unkindness, to understand that a little girl with more courage than she knew, would find her prayers were answered, can that not be called happiness? After all these are not the memoirs of an empress, nor of a queen. These are memoirs of another kind.

İzlemenizi mutlaka tavsiye ediyorum, eminim ki çok ama çok beğeneceksiniz.

Yağmurlu haftasonuna sığdırdığımız bir diğer film de "Jarhead". Jarhead Anthony Swofford' un gerçek yaşam tecrübeleri üzerine yazılmış bir romandan esinlenerek çekilmiş bir film. Filmin yönetmeni Sam Mendes, 5 Oscar alan American Beauty ile en iyi yönetmen ödülünü de almıştı.

Vizyona girdiğinde sinemada izlemeyi kaçırdığımız Jarhead' i iyi ki izledik dedik. Hem görsel açıdan hem de psikolojik açıdan film çok başarılı. Görüntüler ve renkler size hakketen savaşın ortasındaymışsınız izlenimi veriyor. Askerlerin psikolojileri, savaş ve orduya katılma hakkındaki düşünceleri de çok başarılı bir şekilde anlatılmış.

Jarhead de bence izlenmesi gereken bir film, DVD seçiminizi Jarhead' den yana kullanın, pişman olmazsınız:)

Inside Man

Dün akşam sinemeya gitmeye karar verdik; Brokeback Mountain mi yoksa Inside Man mi derken açıkçası karar vermemizi Inside Man' in daha geç başlıyor olması etkiledi:)

Ve Inside Man' e gittik, iyi ki de gitmişiz çok ama çok zevk alarak ve de sürekli düşünerek, yorum yürüterek izledik filmi hatta film bittikten sonra bile yorum yürütüp yeni şeyler bulduk film hakkında. Mutlaka tavsiye edeceğim bir film, eğer sizler de benim gibi herşeyi önünüze sunan filmlerden ziyade sizi düşünmeye ve bulmaya keşfeden ve içinde sürprizler barındıran filmlerden hoşlanıyorsanız mutlaka keyif alarak izleyeceksinizdir. Oyunculuklar hakkında yazmayacağım bile Denzel Washington tabii ki de harika ve diğer tüm aktör ve aktristler de, Jodie Foster, Clive Owen, Willem Dafoe...

Denzel Washington' un daha önceki filmlerinden The Manchurian Candidate' i de mutlaka öneririm, çok enteresan bir konusu vardı.

Küçük bir ipucu, film bir banka soygunu hikayesi...   

Bu da filmin official web sitesi: The Inside Man

Oscar kimlerin oldu...

Bakın kimler kazanmış, kim ne giymiş, kim ne demiş...

78. Oscar Ödülleri Gecesi ve daha fazlası burada...

Gelelim benim yorumlarıma; Charlize Theron, enteresan, bir o kadar da şık ve elegant duran Christian Dior kostümüyle bayan aktristler arasındaki en iyi kıyafet Oscarımı aldı :) Özellikle ayakkabılarına bayıldım...Sanırım en iyi film ödülü, benim gibi birçok kişi için de sürpriz oldu. En iyi yardımcı kadın oyuncu ödülünü alan Rachel Weisz' i The Constant Gardener'da ben de çok beğenmiştim ama o filmin başrolü bence onundu kaldı ki filmde başka kadın oyuncu yoktu; yani yardımcı kadın oyuncu dalında aday gösterilmesini yadırgamıştım. Neyse görecek çok film var özellikle en iyi film dalında aday gösterilen tüm filmleri bir an önce görmek istiyorum...

Oscar, and the Oscar goes to...

78. Oscar ödülleri 5 Mart gecesi sahiplerini bulacak. En iyi filmler kategorisinde aday olan filmlerin büyük çoğunluğu şu anda sinemalarda oynuyor sanırım ama benim henüz hiçbirini izleme fırsatım olmadı. Filmlerden birkaçını ya da hepsini izlemiş olanlar varsa filmler hakkında yorumlarınızı ve favori film, aktör, aktrist seçimlerinizi beklerim. Oscar ödül törenlerinin vazgeçilmez kırmızı halı geçidi ve aktristlerin hangi modacıdan nasıl bir kıyafetle törene katılacağı en az ödüller kadar merak ediliyor. Oscar töreni, adaylar, stil gurularından videolar, eski törenlere ait bilgilere buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz. Charlize Theron her daim favorim belki ikinci kez Oscar heykelciğine kavuşur, ne dersiniz?

IMDB

Bu arada benim sıkça ziyaret ettiğim, özellikle izlediğim ya da izlemeyi düşündüğüm filmleri araştırdığım siteyi sizinle paylaşmak istedim.

http://www.imdb.com/

International Movie Database'de filme ait her türlü detayı bulabiliyorsunuz; oyuncular, yönetmenler hakkında bilgi, filmle ilgili yapılmış yorumlar, verilmiş skorlar, afişler, finansal data (box office etc.), fragmanlar gibi...Tek yapmanız gereken sitede sol üst köşede yer alan search kutucuğunda ilgilendiğiniz oyuncu, yönetmen ya da filmi aratmak...